نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال. ۴۸, شماره. ۲: شماره پیاپی ۹۷، پاییز و زمستان ۱۳۹۵

عنوان مقاله: بررسی تفسیری فقهی آیه «الا ما ظهر»؛ ره یافت های تاریخی، شواهد حدیثی


صفحات: 19-42

DOI: 10.22067/naqhs.v48i2.33364

چکیده
آیه ۳۱ سوره نور، در بیان محدوده پوشش زن در برابر نامحرم، پس از نهی از آشکار کردن زینت، «ما ظهر» را استثنا کرده است: «وَ لا یبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها» این استثنا که خود نوعی اجمال دارد، برداشت‌های گوناگون و گاه نادرست تفسیری و فقهی را موجب گشته است. این نوشتار تلاش می‌کند با کمک قرائن درون متنی و برون متنی و متکی بر مبانی شناخته شده تفسیری و فقهی، اجمال ظاهری این بخش از آیه را برطرف سازد. بدین جهت، پس از بیان احتمالات در مقصود از «زینت»، قرائن و شواهد درون‌متنی، فضای نزول و شرایط محیطی و اجتماعی عصر تشریع، شواهد حدیثی (شامل بررسی سندی و محتوایی روایات و تحلیل روایات ناهمگون) و فلسفه پوشش، ارائه گردیده و نتیجه آن‌ها، انحصار «ما ظهر» در وجه و کفین و زیور آلات متعارف و محدود آن همچون سرمه و انگشتر است و محدوده یادشده تا مچ دست و مچبند نیز امتداد می‌یابد. ضمن این که وجوب پوشش چهره (روبند) و کفین و نیز زیورآلات مختصر آن دو نیز قابل اثبات نیست.

کلمات کلیدی:   حجاب شرعی; پوشش متعارف صدر اسلام; روایات تفسیری

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 40

بازدید: 84

تاریخ دریافت: 1392/12/22 , تاریخ پذیرش: 1393/12/27 , تاریخ انتشار: 1395/11/20

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )