نشریه های علمی انتشارات

این نشریه فقط مقاله‌هایی را منتشر خواهد کرد که حاوی یافته‌های نو و اصیل در موضوع علوم قرآن و حدیث باشد باشد. هیئت تحریریه همواره از دریافت نتایج تحقیقات استادان، پژوهندگان و صاحب نظران استقبال می‌کند. پژوهشگرانی که مایلند مقاله‌هایشان در نشریۀ فقه و اصول انتشار یابد، شایسته است به نکات زیر توجه کنند:

1. هیئت تحریریه فقط مقاله‌هایی را بررسی خواهد کرد که قبلاَ در جای دیگر چاپ نشده و هم زمان برای نشریه‌ای دیگر نیز فرستاده نشده باشد. بدیهی است پس از تصویب، حق چاپ مقاله برای مجله محفوظ است.

2. زبان غالب نشریه فارسی است؛ ولی در موارد کاملاً استثنایی بنا به تشخیص هیئت تحریریه مقاله‌های ارزندۀ عربی و انگلیسی نیز قابل چاپ است.

3. حجم مقاله‌ها نباید از 25 صفحۀ مجله بیشتر باشد.

4. چکیدۀ مقاله(شامل اهداف، روش‌ها و نتایج) به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی حداکثر در 10 سطر ضمیمه باشد و کلید واژه‌های مقاله(حداقل 3 و حداکثر 7 واژه) به دنبال هر چکیده بیاید.

5. رعایت «دستور خط فارسی» مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی(قابل دسترس در سایت فرهنگستان) الزامی است.

6. هیئت تحریریه در اصلاح و ویرایش علمی و ادبی مقاله‌ها آزاد است.

7. شکل لاتینی نام‌های خاص و واژه‌های تخصصی و ترکیبات خارجی با ذکر شماره در پاورقی درج شود.

8. ارجاع به منابع، حاوی حداقل اطلاعات وافی به مقصود، بلافاصله پس از نقل مطلب یا اشاره به آن در درون متن و میان دو کمان( ) بیاید.

8.1. منظور از حداقل اطلاعات، نام صاحب اثر و شمارۀ جلد و صفحۀ منبع یا کد متداول آن است؛ مثال:(شهید ثانی،2/11-12؛ مفید،87)

8.2. در مورد منابع لاتین اطلاعات داخل پرانتز به زبان اصلی نوشته شود؛ مثال:(Gadamer,85)

8.3. در صورتی که از یک نویسنده چند اثر مورد استناد قرار گیرد، لازم است با درج نام مشهور اثر پس از نام مؤلف در هر مورد رفع ابهام شود؛ مثال: (شهید اول، لمعه، 22؛ همو، دروس، 2: 30)

8.4. یادداشت‌های توضیحی شامل توضیحات بیشتری که به نظر مؤلف ضروری به نظر می‌رسد، با ذکر شماره در پاورقی همان صفحه درج شود. در یادداشت‌ها چنانچه به مأخذی ارجاع یا استناد شود، از همان شیوۀ ارجاع درون متنی تبعیت می‌شود.

9. ضروری است فهرست منابع به ترتیب الفبایی نام خانوادگی یا نام اشهر نویسندگان(منطبق با مستند مشاهیر ایران یا فهرست کتابخانۀ ملی) در انتهای مقاله بیاید. عناصر کتابشناختی در مورد مقاله‌ها، کتاب‌ها و گزارش‌ها و سایر مراجع به شرح زیر است:

9.1. مقاله‌ها:‌ نام نویسنده، عنوان کامل مقاله(داخل گیومه)، نام مجله یا مجموعه مقالات(با حروف ایرانیک یا ایتالیک)، جلد یا دوره، شماره، سال انتشار، شمارۀ صفحات آغاز و انجام مقاله.

9.2. کتاب‌ها: نام نویسنده، عنوان کتاب(با حروف ایتالیک)، نام مترجم یا مصحح، نوبت چاپ، نام ناشر، محل انتشار،‌ سال انتشار.

9.3. گزارش‌ها و سایر مراجع:‌ اطلاعات کافی و کامل داده شود.

10. تاریخ‌های ذکر شده در مقاله اگر مربوط به هجری شمسی باشند بدون هیچ نشانه‌ای ذکر شوند. در غیر این صورت برای تاریخ هجری قمری از علامت اختصاری ق. و برای میلادی از نشانۀ م. استفاده شود.

11. برای ارجاع به آیات قرآنی اسم سوره و شمارۀ آیه در داخل پرانتز نوشته شود؛ مثال: (کوثر:2).

12. پرانتز()، و آکولاد[] نسبت به بعد آن با فاصله و نسبت به قبل و نیز محتوای داخل آن بدون فاصله تایپ شود. در مورد گیومه «» نیز همین قاعده رعایت می‌شود مگر آن که نسبت به ماقبل نیز با فاصله نوشته می‌شود.

13. علائمی نظیر ویرگول(،)، نقطه(.)، نقطه ویرگول(؛)، و دو نقطه(:)، نسبت به ماقبل خود بدون فاصله تایپ شوند؛ حتی اگر ماقبل آن‌ها نشانه‌هایی نظیر پرانتز و گیومه باشد.

14. پیشوندهایی نظیر «می» و «نمی» و نیز مجموعه «ام، ای، ایم، اید و اند» باید به صورت جدا و با «نیم فاصله» نوشته شوند؛ نظیر: می‌روم؛ خسته‌ام.

15. در میان نشانه‌های ثانوی خط فارسی گذاردن تنوین(ــً، ــٍ و ــٌ)(در کلماتی نظیر: اولاً، قبلاً، واقعاً، مضافٌ الیه، بعبارةٍ اخری)، مدّ روی الف(نظیر آب، مآخذ) و یای کوتاه روی های غیرملفوظ(نظیر نامۀ من) الزامی است و در بقیۀ موارد(تشدید، فتحه، کسره و ضمه) غیرالزامی است مگر آن که موجب ابهام و التباس شود؛ نظیر: معین/ معیّن؛ علی/ عِلّی؛ بنا/ بنّا؛ عُرضه/عَرضه؛ حَرف/ حِرَف.

16. ضروری است مقاله بر روی نرم افزار wordحروفچینی شده و برای بارگذاری آن از طریق نرم افزار سیستم مدیریت مجلات وب سایت دانشگاه فردوسی مشهد اقدام شود.

17. پذیرش اولیۀ مقاله منوط به رعایت راهنمای تدوین مقالات و برخورداری از حداقل استاندارد پژوهشی و پذیرش نهایی آن منوط به تأیید داوران و هیئت تحریریه است.

18. مقاله‌های ارسال شده بازگردانده نمی‌شود.