بر وفق ظاهر ماجرای ذوالقرنین و خورشید – که در آیات 86 و 90 سوره کهف انعکاس یافته است - ذوالقرنین به محلّ طلوع و غروب خورشید رسیده و چنین می‌یابد که خورشید در چشمه‌ای داغ یا گل‌آلود غروب می‌کند. در تحلیل این گزارش قرآنی، سه رویکرد عمده در میان صاحب‌نظران پدید آمده است. نخست واقعی دانستن داستان ذوالقرنین و پذیرش معنای ظاهری آیات که به دلیل معارضه با علم قطعی پذیرفتنی نیست. دوم واقعی دانستن ماجرای ذوالقرنین و به تأویل بردن آیات که با اندکی نقد و تعدیل، مختار این قلم است. سوم غیر واقعی دانستن ماجرای ذوالقرنین و پذیرش معنای ظاهری آیات که با عنایت به نگاه واقع‌گرایانه قرآن در نقل حکایت پیشینیان، چندان استوار جلوه نمی‌کند. مقاله حاضر تلاش می‌کند که نقاط ضعف و قوت هر یک از این سه رویکرد را مدلّل و مشهود سازد.
کلیدواژه‌ها: ذوالقرنین، خورشید در قرآن، قرآن و علم، قصص قرآن، تأویل قرآن.
نجفی، روح الله. (1389). بازخوانی حکایت قرآنی «ذوالقرنین و خورشید». (e26206). علوم قرآن و حدیث، 42(2)، e26206 https://doi.org/10.22067/naqhs.v42i2.11820
MLA
نجفی، روح الله. "بازخوانی حکایت قرآنی «ذوالقرنین و خورشید»" .e26206 ، علوم قرآن و حدیث، 42، 2، 1389، e26206. doi: 10.22067/naqhs.v42i2.11820
HARVARD
نجفی، روح الله. (1389). 'بازخوانی حکایت قرآنی «ذوالقرنین و خورشید»'، علوم قرآن و حدیث، 42(2), e26206. doi: 10.22067/naqhs.v42i2.11820
CHICAGO
نجفی، روح الله، "بازخوانی حکایت قرآنی «ذوالقرنین و خورشید»." علوم قرآن و حدیث، 42 2 (1389): e26206, doi: 10.22067/naqhs.v42i2.11820
VANCOUVER
نجفی روح الله. بازخوانی حکایت قرآنی «ذوالقرنین و خورشید». علوم قرآن و حدیث. 1389;42(2):e26206. doi: 10.22067/naqhs.v42i2.11820
