قرآن از حضور فرشتگان در آسمان خبر داده و شیاطین و اجنه را از شنیدن کلام ایشان محروم و ممنوع میداند. بدان سان که هرگاه شیطانی سرکش، درصدد گوش سپردن به کلام فرشتگان برآید، از هر سوی هدف شهابهای آسمانی قرار گرفته و مطرود و ناکام میگردد. مقاله حاضر، ضمن باز کاوی و بازخوانی آیات مربوطه، بیان میدارد که گزاره قرآنی «رجم شیاطین با شهابها»، به هیچ رو علل طبیعی پیدایش شهابها را نفی نمیکند و دامن قرآن در این باب از هر گونه ناسازگاری با داده های علمی، منزّه و مبرّا است.
کلید واژهها: شهاب در قرآن، رجم شیطان وجن، رابطه قرآن و علم، شبهات قرآنی، خطاناپذیری قرآن.
نجفی, روح الله. (1390). بازکاوی گزارۀ قرآنی «رجم شیاطین با شهابها». (e26385). علوم قرآن و حدیث, 43(1), e26385 https://doi.org/10.22067/naqhs.v43i1.11836
MLA
نجفی, روح الله. "بازکاوی گزارۀ قرآنی «رجم شیاطین با شهابها»" .e26385 , علوم قرآن و حدیث, 43, 1, 1390, e26385. doi: 10.22067/naqhs.v43i1.11836
HARVARD
نجفی روح الله. (1390). 'بازکاوی گزارۀ قرآنی «رجم شیاطین با شهابها»', علوم قرآن و حدیث, 43(1), e26385. doi: 10.22067/naqhs.v43i1.11836
CHICAGO
روح الله نجفی, "بازکاوی گزارۀ قرآنی «رجم شیاطین با شهابها»," علوم قرآن و حدیث, 43 1 (1390): e26385, doi: 10.22067/naqhs.v43i1.11836
VANCOUVER
نجفی روح الله. بازکاوی گزارۀ قرآنی «رجم شیاطین با شهابها». علوم قرآن و حدیث. 1390;43(1):e26385. doi: 10.22067/naqhs.v43i1.11836