این مقاله به تحلیل گونهشناختی روایاتی که دلالت تصریحی بر اندیشه غیبت امام زمان (ع) دارند، میپردازد. هدف اصلی پاسخ به این پرسش است که آیا روایات صحیحالاسناد امامی، الگوی گونهشناختی متفاوتی از کل روایات (شامل امامی و غیرامامی) ارائه میدهند یا خیر؟ تحقیق حاضر با بهرهگیری از تکنیک گونهشناسی و تحلیل محتوای گزارهمحور، به بررسی روایات غیبت پرداخته است. در این راستا، 155 روایت صریح (با ریشههای واژگانی مشخص) از ۵۱ منبع حدیثی شناسایی و گردآوری شده و پس از شمارهگذاری، در دو لایه دادهای مجزا (مجموع روایات و احادیث صحیحالاسناد) سازماندهی شدند. سپس، گونهشناسی و الگوهای محتوایی این دو لایه به صورت تطبیقی مورد تحلیل و مقایسه قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که هیچ تفاوت محتوایی معناداری بین این دو مجموعه وجود ندارد و روایات صحیحالاسناد امامی به تنهایی برای تبیین جامع و کامل اندیشه غیبت کفایت میکند و تمامی زوایا و مفاهیم بنیادین این آموزه را در خود جای دادهاند. این پژوهش با رد فرضیه تأثیرپذیری اندیشه غیبت از جریانهای فکری غیرامامی، بر اصالت و کفایت روایات معتبر شیعه در این زمینه تأکید میکند.
سمیعی,ریحانه , نقی زاده,حسن , پاکروان,مهدیه و پیروزفر,سهیلا . (1404). بررسی وحدت محتوایی روایات صحیحالاسناد با مجموعه روایات اندیشه غیبت مهدی(ع). (e47783). علوم قرآن و حدیث, (), e47783 doi: 10.22067/jquran.2026.95441.1889
MLA
سمیعی,ریحانه , , نقی زاده,حسن , , پاکروان,مهدیه , و پیروزفر,سهیلا . "بررسی وحدت محتوایی روایات صحیحالاسناد با مجموعه روایات اندیشه غیبت مهدی(ع)" .e47783 , علوم قرآن و حدیث, , , 1404, e47783. doi: 10.22067/jquran.2026.95441.1889
HARVARD
سمیعی ریحانه, نقی زاده حسن, پاکروان مهدیه, پیروزفر سهیلا. (1404). 'بررسی وحدت محتوایی روایات صحیحالاسناد با مجموعه روایات اندیشه غیبت مهدی(ع)', علوم قرآن و حدیث, (), e47783. doi: 10.22067/jquran.2026.95441.1889
CHICAGO
ریحانه سمیعی, حسن نقی زاده, مهدیه پاکروان و سهیلا پیروزفر, "بررسی وحدت محتوایی روایات صحیحالاسناد با مجموعه روایات اندیشه غیبت مهدی(ع)," علوم قرآن و حدیث, (1404): e47783, doi: 10.22067/jquran.2026.95441.1889
VANCOUVER
سمیعی ریحانه, نقی زاده حسن, پاکروان مهدیه, پیروزفر سهیلا. بررسی وحدت محتوایی روایات صحیحالاسناد با مجموعه روایات اندیشه غیبت مهدی(ع). علوم قرآن و حدیث. 1404;():e47783. doi: 10.22067/jquran.2026.95441.1889